Lezingen & Debat

Het paradoxale van Donald Trump is dat zijn politiek van Amerikaanse dominantie eigenlijk Amerikaanse zwakte verbergt en organiseert. De geschiedenis van het presidentschap van Donald Trump ligt nog in de toekomst. Maar behoudens onverwachte kentering, lijkt een zaak wel duidelijk: Trump is zowel de exponent als de architect van het verval van Amerika. De positie van de VS als de globale hegemoon na het einde van de Koude Oorlog was per definitie relatief tanend door de opkom

Donald Trump doet aan carrièreplanning en kan na zijn presidentschap zijn ‘art of the deal’ mondiaal opschalen met de reconstructie van landen en regio’s, geholpen en betaald door landen die de president Trump nu voor zich willen winnen. Wie kan ertegen zijn dat landen zich verbinden voor vrede, om – aldus de oprichtingsakte – ‘oordeelsgericht en geleid door rechtvaardigheid’ ‘pragmatische en duurzame vrede’ te bewerkstelligen die ‘mensen in staat stelt om zeggenschap en vera

Europa staat collectief voor een binaire keuze. Het kan de blauwe pil nemen, de realiteit negeren en doorgaan op het pad van vernedering, een speelveld worden voor internationale mogendheden terwijl het zijn eigen geopolitieke achteruitgang beheert. Of het kan de rode pil nemen, de realiteit omarmen en de regie over zijn eigen lot in handen nemen. Europa heeft een tegenstander die een gekozen invloedssfeer wil domineren, internationale regels en instellingen negeert, bruut ge

Misschien wel het opmerkelijkste feit van zijn tweede presidentschap tot dusver is hoezeer Donald Trump de internationale kaart trekt. Machtsovername in Venezuela, olietankers enteren in internationale waters, Cuba boycotten, Groenland claimen, Mexico, Colombia en Iran afdreigen, maar liefst 66 internationale organisaties de rug toekeren, de eigen centrale bank vervolgen, straatgeweld met immigratiediensten: het nieuwe jaar is amper begonnen en elke dag dendert de Amerikaanse

Onder de mokerslagen van de Russische energieshock, de Amerikaanse tarievenoorlog en de Chinese dumping staat marktwerking voor Europa gelijk met industriële zelfmoord. De Franse Kamer van Volksvertegenwoordigers wil de Franse vestigingen van staalreus ArcelorMittal nationaliseren. De stemming, een verbond van extreemlinks met stilzwijgende steun van extreemrechts, is populisme: de Franse Senaat of regering zal niet volgen. Ze demonstreert ook Frans antikapitalisme tegenover

De Brusselse groene planning is overschaduwd door de industriële planning van Peking en door de energiedominantie van Washington. ‘Het verbeteren van het concurrentievermogen van de Unie, het versterken van haar veerkracht en het bevorderen van de groene transitie zijn elkaar versterkende doelstellingen.’ Aldus de Europese politieke leiders vorige week na de EU-top in Brussel. Maar het geloof in een heilige drievuldigheid van ecologie, economie en veiligheid kent een timingpr